نمیدونم چه مرضیه که بعضی ها دارن. تا میگی فلان جا میرم. یا فلان کار رو می کنم. یا فلان شخص رو میبینم. تا جایی که میتونن نکات 1ش رو میگن و میکوبنت. بهشون هم بگی : باشه تو خوبی... تو اصلا دانمشند... بهشونبرمیخوره. میگن خوبیت رو میخوام یا منطقی صحبت میکنم. ولی واقعیت اینه که اگر خوبی کسی رو میخوای یا منطق سرت میشه ، باید بتونی خودت رو بذاری جای اون شخص و بفهمیش.
بعضی ها جوری اند انگار جای روح ، انرژی منفی دارند. حتی اگه دیگه نبینیشون و فقط یه پیام توی وانساپ بدی.... میتونن از زندگی سیرت کنن! انگار تمام وجودشون سمیه!
برچسب:
نویسنده: امیر سلیمانی